Vanaf Auckland , zonder  de teletijdmachine van professor Barabas, in twee etappes, 12 uur teruggevlogen in de tijd. Woensdag  30 December om 6.15 uur hebben wij, na bijna 2 maanden, weer  voet gezet  op  Nederlandse bodem. Hiermee eindigde ons geweldige avontuur.                                         

 Vaarwel  Australie met je enorme  uitgestrekte vlakten en zoveel bijzondere zoogdieren. Australie waar  we zo warm werden ontvangen  door tante Mienk en familie. 

Vandaag zijn we vertrokken uit 'the bay of Islands' in het noorden van het noorder eiland. We hebben daar een week lang een soort kerstvakantie gehad: in een parkachtig dal met een eigen apart staand zomerhuisje, dat alles liggend aan een rivier en even verderop prachtige baaien aan de oceaankust. Onze kerstvakantie is nu dus voorbij en we zitten nu in Auckland in een villa-hotel. Nog even vanmiddag tijd gehad om in Auckland rond te kijken en morgen vliegen we naar Singapore.

In Matakana waren we maar twee dagen en een groot deel daarvan was gevuld met wassen, drogen en strijken, want ook deze prozaische zaken hebben zo nu en dan onze aandacht nodig. Er was natuurlijk nog wel even tijd voor een uitstapje. Op een wijngoed maakten we een wandeling door een beeldentuin/ park/ bos met Kauri bomen.

Op een dag zag Kauri, Heer van het woud, dat de bomen opvallend weinig blad droegen en bijna geen vruchten. Hij daalde af in het duister van het woud en toen hij zag dat de bodem krioelde van de insecten die zich tegoed deden aan alles wat maar eetbaar was, riep hij een grote vergadering bijeen, hoog in de toppen van de bomen. Als eerste sprak hij Tui aan: Tui ben jij bereid af te dalen in het woud en een eind te maken aan de insectenplaag?

 

 Van Middenaarde zijn we nu terechtgekomen in heel andere landschappen. Bij het binnenrijden in Roturua kwam ons de rotte eierenlucht al tegemoet. Hier komt namelijk zwavel uit de grond. Er zijn ook geisers en borrelende modderpoelen. Ons appartement bevindt zich gelukkig buiten reukafstand! In het Te Puia Maori  cultureel centrum, is behalve Maori cultuur ook de beroemde Pohutu Geyser te zien. Daar gingen we dus naartoe. Een  fascinerend natuurverschijnsel. Uit de rots spuit gloeind hete stoom en eromheen stroomt een ijskoude rivier. 

Na de stormachtige avonturen op Kapiti Island vervolgden we onze reis door Midden Aarde. Geen orks, geen ringgeesten, alleen elfen en een enkele hobbit. In goede gezondheid bereikten we het afgelegen Blue Duck Station: 35 km van het dichtst bijzijnde plaatsje en zonder WiFi en geen bereik. Wel prachtig gelegen, dus gewandeld, vuurtje gestookt en gebarbecued. Er was maar 1 gevaar: tegenover ons stond een massa bijenkasten. En bijen kunnen steken!

Vanuit Wellington zouden we op donderdag 10 December, 's middags  om 15.00 uur met de boot (bootje!) naar Kapiti eiland vertrekken om Kiwi's te spotten. Vanuit Wellington een uurtje rijden. We meenden dus dat we alle tijd hadden om er op tijd te komen.  Nou, nou dat liep  helemaal anders. We lagen nog lekker te  slapen toen de eigenaresse van de BenB op onze deur klopte met de mededeling dat de boot, in verband met de  weersverwachting  , die dag alleen om 9 uur zou uitvaren. We moesten nog douchen, aankleden, ontbijten en een uur rijden. Dat konden we dus nooit halen.

Pagina's